Piotr Rubik geniusz czy muzyczny szarlatan?


Po sukcesie jaki osiągnął Piotr Rubik zarówno po premierze Golgoty Świętokrzyskiej jak i oratorium Tu Est Petrus prasa, wydawnictwa oraz krytycy muzyczni nieszczędzą coraz bardziej śmiałych osądów na temat jego muzycznych przedsięwzięć.

Oratoria stworzone na instrumenty smyczkowe, instrumenty dęte oraz instrumenty perkusyjne przy udziale chórów, gwiazd muzyki rozrywkowej i pod batutą Piotra Rubika poruszają bardzo klasyczną tematykę. Krytycy nazywają je muzyką kiczowatą, przesłodzoną oraz banalną. Inni jeszcze bardziej negatywni twórczości Piotra Rubika określają go jako ?Mandarynę muzyki Poważnej?, i przyrównują do połączenia musicalu oraz sacro popu. Niewątpliwym faktem jest jednak to, że muzyka poważna przeznaczona jest jedynie dla wąskiego kręgu słuchaczy. Jej akordy są zrozumiałe i cenione jedynie przez koneserów klasycznej muzyki. Wykonanie utworu przez Orkiestrę Symfoniczną nie musi dotyczyć jedynie muzyki klasycznej, czego dowodem były nagrania komercyjnych zespołów takich jak na przykład Queen również przy współpracy Orkiestry Symfonicznej i sław opery. Powtarzając słowa krytyków jednak w pozytywnym znaczeniu muzyka ?przeznaczona dla mas? przy współpracy chórów i orkiestr symfonicznych może przynieść satysfakcję zarówno muzykom jak i słuchaczom mogącym obcować z ?wyższymi? doznaniami muzycznymi. Nikt nie ma prawa osądzać i oceniać produktu muzycznego dzieląc słuchaczy na wyższą i niższą klasę! Dowodem wielkiego zainteresowanie działalnością Piotra Rubika bez względu na ironiczne a wręcz szydercze krytyki są setki sprzedanych płyt z nagranymi oratoriami.