Wesele jako dramat poetycki

Wesele - WyspiańskiWywodzący się z antyku dramat przez setki lat ewoluował i tworzył liczne nowe odmiany, odchodząc od klasycznej formy. Na początku XX wieku, jako wyraz sprzeciwu w stosunku do zjawisk kultury masowej, powstała kolejna opcja – dramat poetycki. Stanowił on opozycje dla XIX – wiecznego dramatu realistycznego i naturalistycznego. Cechował się metaforycznością, swobodną kompozycją, stylizacją oraz poruszaniem ponadczasowej problematyki. Czasem mógł mieć też charakter paraboliczny. Akcja bardzo często odnosiła się do mitów i legend, a język był poetycki i aforystyczny.

Przykładem dramatu poetyckiego jest Wesele Stanisława Wyspiańskiego, gdyż splatają się w nim wątki symboliczne z realistycznymi. Świat realny odzwierciedla prawdziwe wydarzenie, jakim był ślub przyjaciela autora utworu, Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczakówną. Utwór porusza problem walki narodowo- wyzwoleńczej. Wyspiański wyraził swoje ubolewanie nad niezdolnością do podjęcia tego kroku zarówno przez nazbyt porywczych i lubiących alkohol chłopów, jak i apatyczną inteligencję miejską. W drugim akcie utworu bronowicka chata, w której odbywa się wesele staje się parabolą Polski. Pojawiają się widma nawiązujące do ludowych wierzeń i mitów narodowych. Wiele trafnych stwierdzeń, o czym warto przekonać się zapoznając z treścią utworu, a nie jedynie streszczenie Wesele, stało się aforyzmami. Poetyckości utworu nie odkryjemy poprzez Wesele streszczenie stanowiące jedynie zarys dramatu, wiec należy sięgnąć po dzieło Wyspiańskiego – czy to w książce czy też na płycie.